Kulture
Le tė jetė kjo tingėllimė pėr ndarjen tonė, thirra nėpėr dhomė.
Shko pėrsėri, te Plutoni sterrė i zi, nėpėr terrin pa njėzė!
Pendė ti mos ler asnjė, mos mė mashtro mė.
Lere bustin ti tani, tė jem nė vetmi, ik korb pėrgjithnjė.
Hiqe sqepin nga zemra ime, hiqe formėn e mallkuar pėrgjithnjė!
Kėrret korbi Kurrė mė.
Dhe mbi bust qėndron pėrherė, pa lėvizur korbi sterrė.
Mbi Paladėn ngjyrėzbehtė, pėrmbi derė si gjithnjė,
Qėndron i hutuar, me sy tė pėrvėluar, duke ėndėrruar.
Dhe drita qė mbi tė bie, lėshon poshtė njė si hije, qė dridhet tashmė.
Dhe shpirti qė mė mori theror, nė valėzimin drithmor, tashmė.
Sdo tė ngrihet - Kurrė mė.
Korbi
Njė mesnatė tė trishtuar po mendoja i drobitur, i dėrrmuar.
Dhe lexoja njė vėllim tė harruar, po dremisja dhe gėrhisja.
Njė trokitje kam dėgjuar, njė goditje shumė tė lehtė.
Qė ish gati nė tė shuar, tė dera e dhomės sime.
Ndonjė vizitor po troket te dera ime, po mendoja pėr kėtė.
Kjo do tė jetė, asgjė mė.
Ah, e kujtoj mirė, at natė dhjetori krejt tė nxirė.
Ēdo thėngjill duke u shuar, hijen linte tė tmerruar.
Isha nė ankth tė vinte dita, mė kot gjithė natėn prita.
Nga librat qė lexoja, plagėn pėr Lenorėn tė qetoja.
Pėr vajzėn rrezedritė qė Lenorė nė qiell i thonė, nė tokėn tonė,
Pa emėr pėrgjithmonė.
Perdet e purpurta, tė lehta, prej mėndafshi,
me fėshfėrimė dhe tmerr-torturė,
Po mė futnin drithėrimė qė se kisha ndjerė kurrė.
Kur zemra dridhej krejt, qė tė ishte mė e qetė,
Po i thosha se njė mysafir, qė ka humbur nė errėsirė,
Ndonjė vizitor pa shpresė, kėrkon tė hyjė tek unė
Kjo do tė jetė, asgjė mė shumė.
Dhe ndėrkohė mora zemėr, tė mos prisja asgjė tjetėr.
Pėr ti thėnė me ngadalė: Zot a zonjė kėrkoj tė falur,
Qė derėn sju kam hapur, po dremisja krejt i qetė
Atė trokitje aq tė lehtė, si e dėgjova se di as vetė.
Pas kėsaj i tronditur, i habitur, derėn hapa unė.
Errėsirė, asgjė mė shumė.
Po vėshtroja i hutuar, nėpėr natėn errėsuar, nėpėr drithma i tmerruar.
Po dyshoja, ėndėrroja, shihja ėndrra qė askush si kishte parė.
Dhe qetėsia ish krejt e heshtur, e nxirė nga ēdo anė.
Veē njė tingull kisha ndierė, qė nuk ishte si tė tjerė,
Lenorė thosha, dėgjoja Lenorė, si jehonė, si mėrmėrimė-zhurmė.
Vetėm kaq, asgjė mė shumė.
U ktheva prapė nė dhomė, i shqetėsuar, me shpirt tė pėrvėluar,
Befas trokitja bėhet mė e fortė, si tė jetė e kobshme shqotė.
Pa dyshim, nė dritaren mbyllur mirė, po troket ky fatnxirė,
Do vėshtroj, do ta zgjidh kėtė tė fshehtė do tė gjej kush do jetė,
Qė ta zgjidh kėtė tė fshehtė, tė qetėsohem tashmė unė.
Ėshtė era, asgjė mė shumė
Shko pėrsėri, te Plutoni sterrė i zi, nėpėr terrin pa njėzė!
Pendė ti mos ler asnjė, mos mė mashtro mė.
Lere bustin ti tani, tė jem nė vetmi, ik korb pėrgjithnjė.
Hiqe sqepin nga zemra ime, hiqe formėn e mallkuar pėrgjithnjė!
Kėrret korbi Kurrė mė.
Dhe mbi bust qėndron pėrherė, pa lėvizur korbi sterrė.
Mbi Paladėn ngjyrėzbehtė, pėrmbi derė si gjithnjė,
Qėndron i hutuar, me sy tė pėrvėluar, duke ėndėrruar.
Dhe drita qė mbi tė bie, lėshon poshtė njė si hije, qė dridhet tashmė.
Dhe shpirti qė mė mori theror, nė valėzimin drithmor, tashmė.
Sdo tė ngrihet - Kurrė mė.
Korbi
Njė mesnatė tė trishtuar po mendoja i drobitur, i dėrrmuar.
Dhe lexoja njė vėllim tė harruar, po dremisja dhe gėrhisja.
Njė trokitje kam dėgjuar, njė goditje shumė tė lehtė.
Qė ish gati nė tė shuar, tė dera e dhomės sime.
Ndonjė vizitor po troket te dera ime, po mendoja pėr kėtė.
Kjo do tė jetė, asgjė mė.
Ah, e kujtoj mirė, at natė dhjetori krejt tė nxirė.
Ēdo thėngjill duke u shuar, hijen linte tė tmerruar.
Isha nė ankth tė vinte dita, mė kot gjithė natėn prita.
Nga librat qė lexoja, plagėn pėr Lenorėn tė qetoja.
Pėr vajzėn rrezedritė qė Lenorė nė qiell i thonė, nė tokėn tonė,
Pa emėr pėrgjithmonė.
Perdet e purpurta, tė lehta, prej mėndafshi,
me fėshfėrimė dhe tmerr-torturė,
Po mė futnin drithėrimė qė se kisha ndjerė kurrė.
Kur zemra dridhej krejt, qė tė ishte mė e qetė,
Po i thosha se njė mysafir, qė ka humbur nė errėsirė,
Ndonjė vizitor pa shpresė, kėrkon tė hyjė tek unė
Kjo do tė jetė, asgjė mė shumė.
Dhe ndėrkohė mora zemėr, tė mos prisja asgjė tjetėr.
Pėr ti thėnė me ngadalė: Zot a zonjė kėrkoj tė falur,
Qė derėn sju kam hapur, po dremisja krejt i qetė
Atė trokitje aq tė lehtė, si e dėgjova se di as vetė.
Pas kėsaj i tronditur, i habitur, derėn hapa unė.
Errėsirė, asgjė mė shumė.
Po vėshtroja i hutuar, nėpėr natėn errėsuar, nėpėr drithma i tmerruar.
Po dyshoja, ėndėrroja, shihja ėndrra qė askush si kishte parė.
Dhe qetėsia ish krejt e heshtur, e nxirė nga ēdo anė.
Veē njė tingull kisha ndierė, qė nuk ishte si tė tjerė,
Lenorė thosha, dėgjoja Lenorė, si jehonė, si mėrmėrimė-zhurmė.
Vetėm kaq, asgjė mė shumė.
U ktheva prapė nė dhomė, i shqetėsuar, me shpirt tė pėrvėluar,
Befas trokitja bėhet mė e fortė, si tė jetė e kobshme shqotė.
Pa dyshim, nė dritaren mbyllur mirė, po troket ky fatnxirė,
Do vėshtroj, do ta zgjidh kėtė tė fshehtė do tė gjej kush do jetė,
Qė ta zgjidh kėtė tė fshehtė, tė qetėsohem tashmė unė.
Ėshtė era, asgjė mė shumė
Mbeta krejt i habitur kur dėgjoj tė ketė thėrritur,
Korbi fjalė qė nuk mė mėsuan gjė.
Askush nuk mendon tė dėgjojė zog tė zi, qė flet si njeri
Dhe kėrret pa pushuar, mbi bust tė skulpturor me atė zė,
Tė mallkuar, thotė po ato fjalė, po atė zė.
Se ka emrin Kurrė mė.
Ky korb kaq krenar qė rri vetmitar,vetėm thotė,
Ato fjalė, qė i solli nėpėr botė, dhe zemrėn ka nė tė,
Ato vetėm ka nė shpirt, vetėm ato pėshpėrit.
Po do tė ikė nė agim, tė mė lerė tė pashpresė, si gjithnjė.
Si tė tjerė do tė shkojė, qė tė mbetem nė terror si gjithnjė.
Kėrret korbi Kurrė mė.
Tashmė i trembur nėpėr natė, qė qetėsia u prish prapė
Ska dyshim me vete thashė, qė ky korb di vetėm kėtė.
Kėto fjalė vetėm di, kėtė refren kaq tė zi.
Ndonjė zotėri i shkretė, qė veē zi pa nė jetė ia ka thėnė atij atė.
Dhe tani, mbushur me melankoli, korbi thotė po atė.
Kurrė, kurrė mė.
Ai vazhdonte atė avaz, dhe nė fytyrė mė sillte gaz.
Njė kolltuk qė ngjallte shumė kujtime, si gjithnjė
E ēova para derės sime, i zhytur nė ėndėrrime.
Kėrkoja tė mėsoja, ēdo tė thotė ky korb me kėtė.
Ky korb, ogurzi, i drobitur, i vrenjtur, faqezi, me kėtė.
Kėrrkėrimė Kurrė mė.
E vėshtroja si i ngrirė, i zhytur nė mendime,
Korbi me sy prej vetėtime, po mė ndiste si asnjė.
Po e digjte zemrėn time, mbi mbulesėn kadife,
Qė njė llambė e ndrinte me ndriēim shkėlqimor atė,
Nė dritėn ngjyrė vjollcė thosha: se ajo nė atė
Sdo tė ulet Kurrė mė.
Papritmas kisha ndjerė, njė aromė, njė si erė,
Qė njė ėngjėll e kish sjellė me temjan mbretėror kėtė.
Me tingėllima, po pa u dėgjuar, mbi qilimin pushmbuluar.
Fatkeq, zoti nepenthė tė ka sjellė dhe lėng qiellor tashmė,
Lenorėn tė harrosh, pra pije lėngun qiellor tashmė !
Kėrret korbi Kurrė mė.
Profet thirra shpirtnxirė, zog a djall i pamėshirė,
Po profet je, ndonėse sot spo mė thua ti asgjė.
Je i trishtė, po i patrembur, ke ardhur ti tani,
Nė kėto brigje me vetmi dhe magji, me zi pėrgjithnjė.
Nė Galad a ka balsam tė qetojė plagėn pėrgjithnjė.
Kėrret korbi Kurrė mė.
Profet thirra shpirtnxirė, zog a djall i pamėshirė,
Po profet je, stuhia a tufani tė sollėn si asnjė.
Pėr kėtė qiell dhe pėr kėtė zot, qė tė dy i falemi sot,
Thuaji shpirtit brengėplot nė parajsė a do tė gjejė atė.
Vajzė rrezezjarrtė qė engjėjt Lenorė e thėrrasin atė.
Kėrret korbi Kurrė mė.
Korbi fjalė qė nuk mė mėsuan gjė.
Askush nuk mendon tė dėgjojė zog tė zi, qė flet si njeri
Dhe kėrret pa pushuar, mbi bust tė skulpturor me atė zė,
Tė mallkuar, thotė po ato fjalė, po atė zė.
Se ka emrin Kurrė mė.
Ky korb kaq krenar qė rri vetmitar,vetėm thotė,
Ato fjalė, qė i solli nėpėr botė, dhe zemrėn ka nė tė,
Ato vetėm ka nė shpirt, vetėm ato pėshpėrit.
Po do tė ikė nė agim, tė mė lerė tė pashpresė, si gjithnjė.
Si tė tjerė do tė shkojė, qė tė mbetem nė terror si gjithnjė.
Kėrret korbi Kurrė mė.
Tashmė i trembur nėpėr natė, qė qetėsia u prish prapė
Ska dyshim me vete thashė, qė ky korb di vetėm kėtė.
Kėto fjalė vetėm di, kėtė refren kaq tė zi.
Ndonjė zotėri i shkretė, qė veē zi pa nė jetė ia ka thėnė atij atė.
Dhe tani, mbushur me melankoli, korbi thotė po atė.
Kurrė, kurrė mė.
Ai vazhdonte atė avaz, dhe nė fytyrė mė sillte gaz.
Njė kolltuk qė ngjallte shumė kujtime, si gjithnjė
E ēova para derės sime, i zhytur nė ėndėrrime.
Kėrkoja tė mėsoja, ēdo tė thotė ky korb me kėtė.
Ky korb, ogurzi, i drobitur, i vrenjtur, faqezi, me kėtė.
Kėrrkėrimė Kurrė mė.
E vėshtroja si i ngrirė, i zhytur nė mendime,
Korbi me sy prej vetėtime, po mė ndiste si asnjė.
Po e digjte zemrėn time, mbi mbulesėn kadife,
Qė njė llambė e ndrinte me ndriēim shkėlqimor atė,
Nė dritėn ngjyrė vjollcė thosha: se ajo nė atė
Sdo tė ulet Kurrė mė.
Papritmas kisha ndjerė, njė aromė, njė si erė,
Qė njė ėngjėll e kish sjellė me temjan mbretėror kėtė.
Me tingėllima, po pa u dėgjuar, mbi qilimin pushmbuluar.
Fatkeq, zoti nepenthė tė ka sjellė dhe lėng qiellor tashmė,
Lenorėn tė harrosh, pra pije lėngun qiellor tashmė !
Kėrret korbi Kurrė mė.
Profet thirra shpirtnxirė, zog a djall i pamėshirė,
Po profet je, ndonėse sot spo mė thua ti asgjė.
Je i trishtė, po i patrembur, ke ardhur ti tani,
Nė kėto brigje me vetmi dhe magji, me zi pėrgjithnjė.
Nė Galad a ka balsam tė qetojė plagėn pėrgjithnjė.
Kėrret korbi Kurrė mė.
Profet thirra shpirtnxirė, zog a djall i pamėshirė,
Po profet je, stuhia a tufani tė sollėn si asnjė.
Pėr kėtė qiell dhe pėr kėtė zot, qė tė dy i falemi sot,
Thuaji shpirtit brengėplot nė parajsė a do tė gjejė atė.
Vajzė rrezezjarrtė qė engjėjt Lenorė e thėrrasin atė.
Kėrret korbi Kurrė mė.
