Kulture
Korbi
Njė mesnatė tė trishtuar, po mendoja i drobitur, i dėrrmuar.
Dhe qėndroja mbi njė vėllim tė harruar, me kokėn mbi tė.
Njė trokitje kam dėgjuar, njė goditje shumė tė lehtė.
Qė ishte gati nė tė shuar te dera, pėrmbi tė.
Ndonjė vizitor troket te dera , po mendoja pėr kėtė.
Kjo do tė jetė, asgjė mė.
Ah e kujtoj mirė,atė natė dhjetori krejt tė nxirė.
Thėngjijtė duke u shuar, hijen linin dhe terr sillnin nė ēdo orė.
Isha nė ankth tė vinte dita, mė kot gjithė natėn prita.
Qė librat tė qetonin plagėn pėr tė dashurėnLenorė.
Vajzėn rrezezjarrtė qė nė qiell quhet Lenorė
Po nė tokėn tonė, pa emėr pėrgjithmonė.
Perdet e purpurta, tė lehta, prej mėndafshi, me fėshfėrimė,
Po mė futnin drithėrimė qė se kisha ndjerė kurrė, si atė.
Kur zemra dridhej krejt, qė tė ishte mė e qetė,
I thosha se njė mysafir, kėrkon tė vijė tek unė, ashmė.
Ndonjė vizitor pa shpresė, kėrkon tė hyjė tek unė tashmė.
Kjo do tė jetė, asgjė mė!
Ndėrkohė mora zemėr, tė mos prisja asgjė tjetėr.
Dhe i thashė: Zot a zonjė se dėgjova atė zhurmė.
Atė trokitje aq tė lehtė, po dremisja krejt i qetė.
Kėrkoj tė falur, qė nė fillim asgjė sdėgjova unė
Pas kėsaj i tronditur, i habitur, derėn hapa unė.
Errėsirė, asgjė mė shumė!
Po vėshtroja i hutuar,nėpėr drithma i tmerruar.
Po dyshoja, ėndėrroja, ētė ishte ajo zhurmė.
Shihja ėndrra qė askush si kishte parė, nė
qetėsinė e heshtur nga ēdo anė.
Veē njė tingull kisha ndierė, qė e thosha si nė gjumė,
Dėgjoja Lenorė, si jehonė-zhurmė, qė e pėshpėrisja i pėrgjumė.
Vetėm kaq, asgjė mė shumė!
U ktheva nė dhomė, me shpirt tė pėrvėluar, i hutuar
I shqetėsuar, befas trokitje mė tė fortė dėgjoj unė.
Nė dritaren mbyllur mirė, po troket ky fatnxirė,
Do vėshtroj, qė tė gjej kush e solli kėtė zhurmė,
Ta zgjidh kėtė mister, tė qetėsohem nga kjo zhurmė.
Ėshtė era, asgjė mė shumė!
Dhe se zgjata, dritaren e hapa, me flatra plot me pendė,
Hyn njė korb si i shenjtė, hijerėndė pa thėnė asgjė,
Pa qėndruar, si njė zot a zonjė, i lashtė si atėherė,
Mbi njė bust Palade pėrmbi derė, pa bėrė gjė.
Ulet nė tė,pa njė zhurmė,pa kėrkuar tjetėr gjė.
Vetėm ulet, asgjė mė!
Ky korb plot shkėlqim, solli gaz nė tmerrin tim,
Nga kjo pamje kaq krenare qė ka korbi i pazė.
E shoh qė tė kanė qethur, po nuk je zog i trembur,
Pa ma thuaj korb i zi, emrin tėnd mbretėror tashmė,
Nė brigjet e nxira tė Plutonit, ku je zot tashmė.
Kėrret korbi Kurrė mė.
Befas nėpėr dhomė njė aromė kisha ndjerė, njė si erė. Me tė dhoma mbushej krejt. Njė ėngjėll qė lėvizte qetė, qetė e kishte sjellė atė vetė. Fatkeq!-atėherė thashė, ndonėse ėngjėllin nuk e pashė, meqė ecte pa u dėgjuar mbi qilimin pushmbuluar. Fatkeq! Zoti tė ka sjellė kėtė balsam, Lenorėn mos kujtosh prapė.Tashmė, pije ti kėtė dhe harroje ti atė.
Thėrret korbi Kurrė mė!
Profet! - thirra, shpirtnxirė, zog a djall i pamėshirė! Profet i patrembur je, qė Nata tė solli te ne. Mė thuaj nė kėtė tokė qė ka ėndrra, po dhe tmerr, balsam a do tė gjej? Nė Galad tė Judesė balsam a do tė ketė, qė dhimbjen tė mė heqė? Tė lutem thuaj kėtė:
Thėrret korbi: Kurrė mė!
Profet! - thirra,shpirtnxirė, zog a djall i pamėshirė. Profet i patrembur je, qė Nata tė solli te ne. Pėr kėtė qiell dhe pėr kėtė Zot, thuaji shpirtit brengėplot, kur tė shkojė nė parajsė, a do gjejė atė vajzė, qė Lenorė ėngjėjt e thėrrasin. Atė vajzė rrezezjarrtė, do ta gjej prapė atė? Thėrret korbi: Kurrė mė!
Le tė jetė kjo fjalė tingėllimė, pėr ndarjen tonė, thirra unė nėpėr dhomė. Shko prapė nė stuhi, te Plutoni sterrė i zi. Mos mė mashtro mė!
Ik djall pėrgjithnjė! Hiqe sqepin tėnd nga zemra ime, tashmė. Hiqe formėn e mallkuar, mos ler gjė! Thėrret korbi: Kurrė mė!
Dhe mbi bust qėndron pėrherė, si dikur, korbi sterrė. Asnjė flatėr nuk lėviz, qė tė marrė fluturim. Mbi Paladėn ngjyrėzbehtė, korbi rri gjithmonė i qetė.Vėshtron me sy tė shqyer, qė digjen zjarr, si njė djall ėndėrrimtar.
DHE drita qė mbi tė bie, lėshon poshtė njė si hije.
DHE tashmė, kjo hije qė lėkundet, po mė merr pėrgjithnjė.
DHE sdo shqitet Kurrė mė!
Poema Korbi u botua mė 29 janar 1845. Nė Europė u pėrkthye pėr herė tė parė nė frėngjisht nė janar tė vitit 1847 nga poetesha Isabel Menič. Mė 1853 poeti gjenial francez Sharl Bodler e pėrktheu nė formėn e njė poeme nė prozė. Kjo pati vlerėsim shumė tė madh. Pikėrisht kėtė variant kam dhėnė kėtu tė shqipėruar.